[Trans] TRC 192 ความทรงจำที่พรั่งพรูออกมา

posted on 06 Jul 2008 20:33 by hozenki in Translation

มาพบกันอีกครั้งนะครับ แปลTRCมาส่งแล้วคร้าบ~

หนนี้ไม่พูดพล่ามทำเพลงละนะฮะ รีบแปะรีบไปต้องไดูหนังสือต่ออีก - -"

ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ~!

=========================================

-การที่ฉันได้มาพบกับเธอนั้น มันอาจจะเป็นพรหมลิขิตก็ได้ -
(หน้าเปิด มันช่างระเบิดพลังโลลิโซตะมากมาย >///<)

Chapitre 192 ความทรงจำที่พรั่งพรูออกมา

- ความจริงที่กำลังจะถูกเปิดเผย!
เพื่อปาฏิหาริย์ ที่กำลังจะเกิดขึ้น!-

(หน้าคู่ชายล้วน ขัดใจชาวประชาเล็กน้อยที่คุโรเฟย์อยูคนละหน้ากัน)

"ความฝันของคุณแม่หรอฮะ?" เชาจิ๋วถามท่านพ่อ

(ทำไมต้องปิดบังใบหน้าท่านพ่อด้วยล่ะ อยากเห็นง่ะ)

"มีคนที่รอคอยลูกอยู่
ในโลกอื่นที่แตกต่างจากเรา ทั้งมิติ และสถานที่
...แล้วลูกจะไปไหม?"

ป๊ะป๋าเชาลีถามหนูเชาจิ๋ว

"ถ้านั่นเป็นสิ่งที่คุณแม่มองเห็นในความฝันละก็
มันก็คือ
สิ่งที่ผมจำเป็นจะต้องทำครับ
...ผมจะไป"

เชาจิ๋วตอบอย่างหนักแน่น

"..... ถ้างั้น
พ่อจะขอฝากสิ่งนี้ไว้กับลูก" ป๊ะป๋านิ่งเงียบไปชั่วครู่ ก่อนจะยื่นสิ่งหนึ่งให้

"นี่มัน ของคุณพ่อ..." เชาจิ๋วตกใจ เมื่อได้เห็นดาบของป๋า

"พ่อเองก็ได้รับสืบทอดสิ่งนี้มาจากคุณพ่อ
และตอนนี้ถึงคราวที่พ่อจะฝากมันไว้กับลูก
พร้อมด้วยนามแห่งเรา"

(สรุป เชาลี จริงๆชื่อไรอ่ะ = =")

" ...งั้น คงถึงเวลาที่จะต้องใช้มันด้วยสินะ ในโลกอื่นน่ะ"

เชาจิ๋วถาม แต่ทว่าป๋ากลับนิ่งเงียบไม่ตอบอะไร

"คุณพ่อ...?
ความฝัน... งั้นหรอ?" น้องเชาสะดุ้งตื่นขึ้น

"หลังจากนั้น คุณพ่อก็ไม่ได้ตอบอะไรอีกเลย
ผมคิดว่าท่านน่าจะบอกซักหน่อย ถ้ามันจำเป็นต้องใช้จริงๆน่ะ
...มันเป็นสิ่งที่ผมไม่จำเป็นจะต้องรู้งั้นหรอ?
หรือมันจะเป็นสิ่งที่ผมจะต้องตัดสินใจด้วยตัวผมเอง?"

น้องเขานึกถึงอดีต พลางเรียกดาบของตนออกมา

"เฮ้ย เจ้าหนู
ถือดาบในปราสาทแบบนี้ สติยังดีอยู่รึเปล่าฟะ
แบบนี้ถ้าโดนพวกองครักษ์เจื๋อนเข้าละก็ อย่าหาว่าไม่เตือนะ"

ท่านพี่แพ็คคู่มากับยูกิโตะตามระเบียบ กล่าวขึ้น

"งั้นหรอฮะ?" น้องเชาถามหน้าซื่อ

"ใช่แล้ว นี่นายไม่รู้เลยรึไง?" ท่านพี่เริ่มจะหาเรื่องแล้ว~

" ไม่เป็นไรหรอกนะ ก็เธอยังไม่รู้นี่นา"

ยูกิโตะบอกกับน้องเชา (ช่องนี้ทำไมโทยะต้องเสนอหน้ามาด้วยอ่ะ)

"ถึงแม้ว่าผมจะไม่รู้ก็ตาม
แต่ถ้านั่นเป็นกฎของที่ที่ผมเข้ามาอาศัยอยู่
ผมก็จะปฏิบัติตามครับ
ผมต้องขออภัยด้วย"

"เธอเนี่ยเป็นเด็กดีจริงๆนะ"

น้องเชาเลือกปฏิบัติ! มารยาทงามกับยูกิโตะจนเจ้าตัวถึงกับชม

" ...เฮอะ" ท่านพี่เริ่มออกอาการหึง!? owO"

ก่อนที่น้องเชาจะเก็บดาบ ยูกิโตะที่สัมผัสพลังของดาบได้ก็กล่าวว่า

"ดาบที่เธอถืออยู่นั่นเป็นสิ่งที่อยู่ภายในตัวเธอสินะ?
ตัวเธอเองก็มีพลังอยู่เช่นกัน
และนั่นก็เป็นพลังที่ใช้ชำระล้างจิตใจได้ด้วย
เพราะงั้นเข้ากับองค์หญิงซากุระให้ได้ล่ะ นะ?" (ยูกิโตะซังเป็นพ่อสื่อเรอะ)

เชารันยิ้มพลางพยักหน้าตอบรับ (เดี๋ยวผมจะยกขันหมากมานะครับ)

"ถึงนายจะมีพลังซักแค่ไหน แต่เจ้าเปี๊ยกก็ยังเป็นเจ้าเปี๊ยกละว้า"
ท่านพี่หาเรื่องชวนตีอีกแล้วแฮะ จะกัดกันให้ได้เลยสินะ=w=" (อย่างนายจะมีเงินพอจ่ายค่าสินสอดเรอะ!)

"เชารัน ตื่นรึยังจ๊ะ~?
นี่ออกไปเดินเล่นกันก่อนมั้ย?
ก่อนทานข้าวเช้าน่ะ...
ท่านพี่ไปแกล้งเชารันอีกแล้วหรอ?"

ซากุระออกมาในมาดน่าร้าก~ ก่อนจะหันไปที่ท่านพี่

"ชั้นก็แค่พูดเรื่องจริงเท่านั้นแหละ
บอกแค่ว่าเจ้าเปี๊ยกก็ยังเป็นได้แค่เจ้าเปี๊ยกเท่านั้น"

ท่านพี่ยังคงหาเรื่องต่อไป~

"ท่านพี่เอง ก็อ่อนกว่ายูกิโตะซังเหมือนกันนั่นแหละ!
ถึงภายนอกจะดูตัวโตกว่าก็เถอะ...แต่ภายในน่ะกลับเป็นเด็กยิ่งกว่าใครๆเค้าซะอีก!"
เจอน้องฉอดเข้าให้ แทงทะลุถึงหัวใจเลยมั้ยล่ะ

หลังจากนั้นซากุก็อาศัยช่องว่างขณะที่ท่านพี่ยังสตั๊นอยู่นั้นพาน้องเชาหนีไป

"ฉันถึงได้บอกไงล่ะ ว่าให้นายน่ะเลิกนิสัยแกล้งชาวบ้านเค้าซักที..."

ยูกิโตะบอก โทยะที่ยังช๊อคอยู่

"สำเร็จ!" ซากุระตะโกนอย่างมีชัย

"สำเร็จแล้วนะ
ขอบคุณนะ"

"คราวหลัง ในอนาคตถ้าหากเธอถูกใครรังแกเข้าละก็
ผมจะปกป้องเธอเอง" (กร๊าซ~! น้องเชาเท่ดีชะมัดเล้ย~!)

"ขอบคุณนะ!
รู้หรือเปล่า เวลาที่เราวิ่งกัน ฉันอยากจะจับมือเธอไปด้วย
ในวันสิ้นสุดพิธีชำระล้าง
เป็นวันที่เธอจะกลับบ้านพอดีเลย
ถึงมันอาจจะเป็นไปไม่ได้ แต่ว่า
ถ้าหากว่ายังมีเวลาเหลือซักนิดละก็...
มาจับมือวิ่งไปด้วยกันนะ!"

น้องซากุกล่าวชักชวน

" ...ได้สิ" น้องเชาตอบรับพลางยื่นนิ้วก้อยออกมา

"อะไรหรอ?" น้องซากุถามอย่างงงๆ

"เกี่ยวก้อยสัญญายังไงล่ะ
ในโลกของผม เวลาสัญญากันก็มักจะทำแบบนี้
เอานิ้วก้อยมาเกี่ยวกันไว้"

"...แบบนี้หรอ?" แม้มิอาจสัมผัสก็ยังเกี่ยวก้อยสัญญากันได้สินะ กิ้ว~!

"สัญญานะ" เชารันกล่าวปิดท้าย

ตัดมาทางเจ๊หน้าเลือด ที่เอ่ยถึงสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้น

"เชารัน
สิ่งที่เธอเลือกในวันที่7นั้น
จะเป็นสิ่งที่กำหนดอนาคตที่จะมาถึง
รวมทั้งอนาคตของคนอื่นด้วย"